เมื่อวานนี้มีรายงานเศรษฐกิจสหรัฐฯ ที่ค่อนข้างสำคัญออกมาสองฉบับ แต่ตลาดกลับไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ เลย เห็นได้ชัดว่าพอพิจารณาอย่างละเอียดแล้ว ตัวเลขไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่ดูในตอนแรก

ยอดขายบ้านใหม่ในสหรัฐฯ ปรับเพิ่มขึ้นเป็นอัตรารายปีที่ปรับตามฤดูกาลที่ 684,000 ยูนิตในเดือนสิงหาคม เพิ่มขึ้น 6.4% จากระดับ 643,000 ยูนิตในเดือนกรกฎาคม แต่ยังต่ำกว่าระดับ 698,000 ยูนิตในเดือนสิงหาคมปีก่อนอยู่ 2.0% ราคาขายเฉลี่ยของบ้านใหม่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ 478,700 ดอลลาร์ ต่ำกว่าราคาเฉลี่ยเดือนกรกฎาคมที่ 526,400 ดอลลาร์ 9.1% และต่ำกว่าระดับปีก่อน 8.8% ขณะที่ราคากลางขยับขึ้นเล็กน้อยเป็น 393,700 ดอลลาร์ จาก 392,200 ดอลลาร์ในเดือนกรกฎาคม แต่ยังต่ำกว่าระดับปีก่อน 5.8% ตัวเลขเหล่านี้บ่งชี้ว่าการเพิ่มขึ้นของยอดขายมาจากบ้านที่มีราคาย่อมเยามากกว่าจะเป็นการฟื้นตัวของตลาดในวงกว้าง ความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างราคาเฉลี่ย (mean) และราคากลาง (median) สะท้อนถึงการเปลี่ยนองค์ประกอบของยอดขายไปสู่กลุ่มราคาถูกมากกว่าจะเป็นการฟื้นตัวของอุปสงค์ทั่วทั้งตลาดอย่างยั่งยืน

ปริมาณซัพพลายบ้านที่มีประกาศขาย ณ สิ้นเดือนสิงหาคมอยู่ที่ 483,000 ยูนิต แทบไม่เปลี่ยนแปลงจากเดือนกรกฎาคม และต่ำกว่าระดับปีก่อน 2.0% ที่อัตราการขายปัจจุบัน ซัพพลายดังกล่าวเทียบเท่ากับสต็อกคงค้าง 8.5 เดือน เทียบกับ 9.0 เดือนในเดือนกรกฎาคม นั่นหมายความว่าตลาดที่อยู่อาศัยผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ยังคงอยู่เหนือระดับที่มักถูกมองว่าเป็นดุลยภาพอุปสงค์–อุปทานที่ “สมสุขภาพ” อยู่มาก

ในเวลาเดียวกัน ข้อมูลตลาดแรงงานก็ช่วยเติมภาพของภาวะเย็นตัวลงในระดับปานกลาง ยอดผู้ขอรับสวัสดิการว่างงานครั้งแรกสำหรับสัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 19 กันยายน ลดลง 1,000 ราย มาอยู่ที่ 197,000 ราย ขณะที่ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 4 สัปดาห์ ลดลงมาที่ 202,250 ราย จาก 204,000 รายในสัปดาห์ก่อนหน้า ส่วนจำนวนผู้ขอรับสวัสดิการต่อเนื่องสำหรับสัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 12 กันยายน เพิ่มขึ้นเล็กน้อยเป็น 1,719,000 ราย แม้ว่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 4 สัปดาห์ของชุดข้อมูลนี้จะลดลงจาก 1,757,000 รายมาอยู่ที่ 1,744,000 ราย การตีความโดยตรงคือ การลดลงของยอดขอรับสวัสดิการครั้งแรกสะท้อนว่ายังไม่เกิดการเลิกจ้างจำนวนมาก แต่การเพิ่มขึ้นเล็กน้อยของยอดขอรับสวัสดิการต่อเนื่องบ่งชี้ว่าการหางานใหม่หลังถูกเลิกจ้างเริ่มทำได้ยากขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเดือนก่อน กล่าวคือ ตลาดแรงงานกำลังเย็นตัวลงผ่านการชะลอการจ้างงานใหม่มากกว่าการเพิ่มขึ้นของการปลดคนงาน

การผสมผสานของข้อมูลทั้งสองชุดนี้ช่วยอธิบายปฏิกิริยาที่ค่อนข้างนิ่งของค่าเงินดอลลาร์ ไม่มีรายงานใดให้เหตุผลที่ชัดเจนแก่ผู้เล่นในตลาดว่าจะต้องคาดหวังการขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติมจาก Fed หรือการหยุดขึ้นดอกเบี้ยในระยะสั้น: ยอดขายบ้านเพิ่มขึ้นก็จริง แต่เพิ่มจากบ้านตั๋วเฉลี่ยที่ถูกลง ขณะที่ตลาดแรงงานให้ภาพที่ปะปน ไม่ได้ชี้นำชัดเจน เมื่อเทียบกับสัญญาณอื่นที่เด่นชัดกว่าซึ่งออกมาในสัปดาห์นี้ — อย่างเช่นตัวเลข PMI ด้านกิจกรรมธุรกิจที่ทำสถิติสูงสุดใหม่ และคำกล่าวในเชิงเข้มงวดของ Fed หลายครั้ง — รายงานสองฉบับนี้จึงยังไม่หนักแน่นเพียงพอที่จะขยับความคาดหวังของตลาดไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งอย่างชัดเจน

ในมุมมองของผม แต่ละรายงานต่างก็ยืนยันภาพเดิมของการชะลอตัวของเศรษฐกิจสหรัฐฯ แบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่ได้เบรกกะทันหัน นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ค่าเงินดอลลาร์ตอบสนองอย่างสงบ และยังคงให้ความสำคัญกับสัญญาณที่มีน้ำหนักมากกว่าอย่างถ้อยแถลงของ Fed และข้อมูลกิจกรรมเศรษฐกิจ ผมไม่แปลกใจหากตัวกระตุ้นที่ “มีนัยสำคัญจริงๆ” ครั้งต่อไปสำหรับค่าเงินดอลลาร์จะยังไม่มาถึงก่อนรายงานการจ้างงานเดือนกันยายนหรือคำให้ความเห็นใหม่จากฝ่ายกำกับดูแล มากกว่าจะมาจากตัวเลขที่อยู่อาศัยหรือยอดขอรับสวัสดิการว่างงานรอบถัดไป

มุมมองเชิงเทคนิคสำหรับ EUR/USD ฝั่งผู้ซื้อควรตั้งเป้าทะลุระดับ 1.1390 ให้ได้เสียก่อน จึงจะมีโอกาสทดสอบโซน 1.1415 จากนั้นจึงอาจเห็นการขยับขึ้นไปแถว 1.1430 ต่อได้ แต่การทำเช่นนั้นโดยไม่มีแรงสนับสนุนจากผู้เล่นรายใหญ่จะเป็นเรื่องยาก ในฝั่งขาลง ผมคาดว่าจะเห็นแรงซื้อที่มีนัยสำคัญเฉพาะบริเวณ 1.1360 หากไม่พบแรงซื้อที่ระดับดังกล่าว ควรรอให้ราคาทำจุดต่ำใหม่แถว 1.1335 หรือเปิดสถานะซื้อที่ 1.1315 จะดีกว่า

มุมมองเชิงเทคนิคสำหรับ GBP/USD ฝั่งผู้ซื้อปอนด์จำเป็นต้องผ่านแนวต้านใกล้เคียงที่ 1.3240 ให้ได้เสียก่อน จากนั้นการเคลื่อนตัวขึ้นไปยัง 1.3285 จึงจะเริ่มมีความสมจริง ซึ่งเหนือระดับดังกล่าว การไต่ระดับต่อจะเริ่มทำได้ยาก เป้าหมายถัดไปในเชิงขยายอยู่บริเวณ 1.3315 ในฝั่งขาลง ฝ่ายหมีจะพยายามยึดระดับ 1.3200 หากหลุดแนวนี้จะสร้างความเสียหายอย่างมากต่อฝั่งกระทิง และกดให้ GBP/USD ลงไปยัง 1.3180 พร้อมความเป็นไปได้ที่จะยืดลงต่อไปถึง 1.3150